پنجشنبه , 16 اردیبهشت 1400 - 18:05
هزینه معاملات

هزینه معاملات در نقل انتقال ارزهای دیجیتال به چه صورت است؟

هزینه معاملات هزینه‎ ای است که برای انجام نقل و انتقالات ارزهای رمزپایه به کاربران اعمال می‎ شود. با انتقال ارزهای رمزپایه به کیف پولی دیگر هزینه ضبط می‌‎شود که به آن هزینه معاملات یا کارمزد معاملات Transaction fee  گفته می‌‎شود. پردازش معاملات در بلاکچین تلاش زیادی نیاز دارد. این هزینه‎ ها برای جبران خسارت ماینرها و اعتبار سنجی‎ هایی که به روان بودن جریان و روند کار کمک می‎ کنند، استفاده می‎‌شود.

هزینه‎ های معاملاتی می‎تواند بر اساس میزان شلوغی شبکه بلاکچین نوسان داشته باشد و همچنان انعطاف پذیر باشد. کاربری که قصد دارد به سرعت تایید پرداخت‎ هایش انجام شود می‎‌تواند هزینه بالاتری را انتخاب کند تا به ماینرها انگیزه دهد که معامله وی را در ابتدای صف اعتبار سنجی قرار دهند. این هزینه‎ ها در اکثر صرافی‎ های ارزهای رمز نگاری شده مقدار ثابتی خواهد بود. اما ممکن است کاربران هنگام استفاده از کیف پول های خاص گزینه تنظیم هزینه‎ ها را داشته باشند.

شما می ‎دانید که شبکه بیت کوین به دلیل استفاده از مکانیزم اثبات کار و ماینرهای فراوان که توان محاسباتی خود را به شبکه اختصاص داده ‎اند قادر به تایید معاملات بدون یک مرجع واحد می ‎باشد. برای دستیابی به معامله‎ ای که در بلاک بعدی قرار دارد این هزینه‎ ها بسیار حیاتی می ‎باشد. هزینه معاملات بیت کوین بدون مبلغی که ارسال می‎ کنید در حدود چند سنت تعیین می‌‎شود. پس قطعا یکی از دلایل اصلی شرکت ماینرها به زور مداوم در یک شبکه مبتنی بر بلاکچین مسلما همین پاداش بلاک می‎باشد که از اعتبار سنجی برای بلاک ‎ها دریافت می‎‌کنند.

هزینه معاملات با روند استخراج ارتباطی بسیار نزدیک دارد. این موارد ضروری هستند زیرا بخشی از پاداش هایی است که ماینرها برای شرکت در شبکه از آن خود می‌‎کنند. در معاملات بیت کوین پاداش ماینرها شامل دو چیز است: تمام هزینه‎ های معاملاتی در بلاکی که ماینرها اعتبار آن را تایید می‎‌کنند. و دیگری پاداش انگیزه اضافی بلاک خاصی از سکه های تازه ضرب شده است که در صورت ارائه اعتبار سنجان آن بلاک را در ابتدای صف قرار می‎‌دهند.

 

دلیل وجود هزینه‎ های معامله چیست ؟

هزینه‎ های معاملات در ابتدا به عنوان ابزاری ضد اسپم در بیت کوین معرفی شدند، اما رفته رفته به یکی از مهمترین ویژگی‎ های بلاکچین تبدیل شدند. در ابتدا هزینه معاملات تنها هدف بازدارنده کاربران و بازیگران مخرب از وارد کردن اضافه بار به شبکه بیت کوین بود. Satoshi Nakamoto نام مستعار مخترع ارز رمزنگاری شده این روند را از سیستم Hashcash آدام بک الهام گرفته که متکی به سیستم اثبات کار POW بود. حدودا دو سال بعد توسعه دهنده بیت کوین پاوین آندرسن، متوجه یک قانون کد منبع شد که به حداقل هزینه معاملات 0.01 BTC نیاز داشت که با قیمت‎ های امروزی برابر با چیزی حدود 137 دلار می‎شد که رقمی بسیار چشمگیر است.

در سال 2020 به نظر نمی‌‎رسید که این هزینه مسئله مهمی باشد. اما با گذشت سال و افزایش ارزش بیت کوین در برابر دلار و همچنین افزایش متقاضیان برای شرکت در فضای بلاک مردم دریافتند که این قیمت بسیار گران است. به ویژه برای کسانی که می‎خواهند مقادیر بسیار کمیتری را نسبت به هزینه معاملات برای یکدیگر ارسال کنند. توسعه دهندگان بیت کوین شبکه را به روز کردند تا این قانون را حذف کنند و از طریق ارتقاء Se SegWit2x اندازه بلاک را افزایش دهند. اکنون هزینه ‎های معامله می‎تواند بسیار کمتر از 0.01 BTC باشد و آنها به بخشی اساسی از سلامت شبکه تبدیل شده ‎اند. بلاکچین‎ های دیگر مانند اتریوم و ریپل نیز به اهمیت هزینه‎های معامله پی برده‎ اند و استراتژی‎ های مشابهی را برای انگیزه دادن به ماینرها در پیش گرفته ‎اند.

نحوه اعمال هزینه معاملات

هزینه‎ ها باعث استخراج معدنچیان می‌‎شود تا معاملات با هزینه بالاتر را در اولویت قرار دهند و آنها را در بلاک بعدی اضافه کنند. در ارتباط با بیت کوین تمام معاملات در حال تعلیق به اصلاح به حافظه Mempool می‌‎رسند و در آنجا منتظر می‌‎مانند تا توسط ماینرها انتخاب شوند تا باز هم با ایستادن در صفی طولانی مورد تایید ماینرها قرار گیرند و با تایید به زنجیره بلاک‎ ها پیوند بخورند. در صورتی که mempel پر باشد، ماینرها معاملاتی را برای حل کردن انتخاب می‎کنند که هزینه معاملاتی بالاتری را دارند. و سایر بلاک ‎ها را در سطوح پایین لیست قرار می‌‎دهند.

ماینر

به همین دلیل بسیاری از کاربران یا تاجران دنیای ارزهای رمزنگاری شده مشتاق هستند که در صورت فوریت معاملات خود هزینه‎ ها را به صورت دستی افزایش دهند. در اتریوم هزینه معاملات با سوخت گاز اندازه گیری می‎‌شود. کسرها کوچک این بلاکچین به نام ETH ویژگی‎ های پیچیده تری را نسبت به بیت کوین ارائه میدهند مانند قراردادهای هوشمند، و برنامه ‎ها غیر متمرکز DApps. بنابراین هزینه ‎ها در اینجا نقشی اساسی دارند. با این حال موارد منفی نیز می‎تواند وجود داشته باشد. به خصوص اگر کاربر رمز ارزها هزینه ناکافی بنزین را اضافه کند.

در ارتباط با ریپل هیچ معدنچی در رابطه با تولید سکه‎ های ریپل جدید وجود ندارد. که دقبقا یکی از دلایلی است که منجر می‎شود معاملات را بدون نیاز به هزینه بداند.

چه عواملی در اندازه کارمزد معامله نقش دارند ؟

دو عامل اصلی تاثیر گذار بر هزینه ‎ها اندازه معامله و تقاضای موجود در فضای بلاک می ‎باشد. با توجه به اینکه برخی از شبکه‎ ها تنها می‎توانند مقدار محدودی از داده‎ ها را در بلاک جای دهند ماینرها یا اعتبار سنجان محدود به تعداد تراکنش‎ هایی می‎‌شوند که توانایی جای دادن آنها را داشته باشند. هنگامی که کاربران زیادی به طور همزمان وجوه رمزنگاری خود را برای انجام معاملات ارسال می‎کنند تقاضا برا فضای بلاک افزایش میابد و تراکنش‎ های بیشتری در انتظار تایید می‎‌روند.

گاهی اوقات تقاضا برای فضای بلاک می‎‌تواند انقدر زیاد شود که شبکه‎ ها با ازدحام شدیدی مواجه شوند و هزینه ‎ها در این شرایط قادرند به سطوحی ناپایدار افزایش یابند. تراکنش ‎های بزرگتر به فضای بیشتری در بلاک احتیاج دارند و اعتبار آنها بیشتر از معاملات بیشتر از معاملات کوچکتر است.

درباره ی نوید حکیمی

سردبیر وب سایت تی بیتو، تحلیلگر بازارهای مالی، محقق ارزهای دیجیتال

مطلب پیشنهادی

ونوس XVS

ونوس (XVS) چیست؟ هر آنچه از این ارز دیجیتال باید بدانید

معرفی ارز دیجیتال ونوس (XVS) ونوس یک شبکه معاملاتی غیرمتمرکز (Defi) است که بر روی …

guest
0 دیدگاه ها
Inline Feedbacks
View all comments
0
لطفا نظر خودتون رو با ما به اشتراک بذاریدx
()
x