جمعه , 24 اردیبهشت 1400 - 2:04
رمز نگاری شده

از تاریخچه رمزنگاری تا ارزهای دیجیتال امروزی!

کریپتوکارنسی یا همان ارزهای رمزنگاری شده دقیقاً مانند شکل دیجیتالی پول نقد هستند. که شما می توانید به راحتی از آن برای پرداخت هزینه های رستوران، مسافرت، خرید یک جفت جوراب جدید که چشم به آن دوخته اید استفاده کنید. یا برای تعطیلات آخر هفته با کمک آن پرداخت هتل ها را انچام دهید و اتاق رزرو کنید. از آنجا که ارزهای رمزنگاری شده دیجیتال هستند، می توانند برای دوستان و خانواده در هر جای دنیا ارسال شود.

درست مثل پی پال یا نقل و انتقالات بانکی! می بینید که درگاه های پرداخت آنلاین به صورت سنتی متعلق به سازمان ها هستند. آنها پول شما را برای شما نگه می دارند و شما باید از آنها بخواهید که وقتی می خواهید آن را خرج کنید از طرف شما انتقال دهند.
در ارزهای رمزپایه، سازمانی وجود ندارد و غیر منمرکز می‌باشد. شما و دوستانتان و هزاران نفر دیگر می توانید با اجرای نرم افزار رایگان به عنوان بانک خود عمل کنید. رایانه شما با رایانه دیگران ارتباط برقرار می کند و نیازی به واسطه نیست.
برای استفاده از ارز رمزنگاری شده، نیازی نیست که در یک وب سایت با آدرس ایمیل ثبت نام کنید. برای شروع، ارسال و دریافت در عرض چند دقیقه، می توانید برنامه های متنوعی را روی تلفن هوشمند خود دانلود کنید.
ارزدیجیتال

چرا آن را کریپتوکارنسی یا ارزهای دیجیتال می نامند؟

نام رمز ارز، ترکیبی از رمزنگاری و ارز است. با رمزنگاری، برای اطمینان از وجوه خود از ریاضیات پیشرفته استفاده می کنیم و اطمینان حاصل می کنیم که هیچ کس دیگری نمی تواند از آنها را سوء استفاده کند. البته نیازی به درک همه اینها نیست، برنامه هایی که استفاده می کنید تمام کارهای سنگین را انجام می دهند. ارزهای دیجیتال همه یکسان نیستند!

تاریخچه ارزهای دیجیتال

ارزهای رمزنگاری شده، در حقیقت دانش نوشتن رمز برای برقراری ارتباط و تراکنشی امن است که از مهمترین عناصری است که امکان ایجاد ارزهای رمزپایه و بلاکچین های مدرن را فراهم می کند. با این حال، تکنیک های رمزنگاری که امروزه استفاده می شود، نتیجه یک سابقه فوق العاده طولانی توسعه یافته است. از زمان های بسیار قدیم، مردم از رمزنگاری برای انتقال اطلاعات به روشی ایمن استفاده می کردند. در ادامه  تاریخ جذاب رمزنگاری آورده شده است که منجر به روش های پیشرفته ای برای رمزگذاری دیجیتال مدرن شده است.

قدمت رمزنگاری!

تکنیک های رمزنگاری ابتدایی شناخته شده که در دوران باستان وجود داشته اند. به نظر می رسد بیشتر تمدن های اولیه تا حدودی از رمزنگاری استفاده کرده اند. جایگزینی نماد، اساسی ترین شکل رمزنگاری، هم در مصر باستان و هم در نوشته های بین النهرین دیده می شود. اولین نمونه شناخته شده از این نوع رمزنگاری در مقبره یک نجیب زاده مصری به نام Khnumhotep II یافت شد که تقریباً 3900 سال پیش زندگی می کرد.

هدف از جایگزینی نماد در کتیبه Knhumhotep پنهان کردن اطلاعات نبود بلکه جذابیت زبانی آن بود. اولین نمونه شناخته شده رمزنگاری مورد استفاده برای محافظت از اطلاعات حساس ، در حدود 3500 سال پیش اتفاق افتاد ، وقتی کاتبی از بین النهرین با استفاده از رمزنگاری فرمول لعاب سفال را مخفی کرد، که در لوح های سفالی استفاده می شد.

رمزنگاری

در دوره های بعدی باستان، رمزنگاری به طور گسترده ای برای محافظت از اطلاعات مهم نظامی مورد استفاده قرار می گرفت، هدفی که هنوز هم از آن استفاده می شود. در ایالت یونان اسپارتا، پیام ها با نوشتن روی پوسته هایی که روی استوانه ای در اندازه خاص گذاشته می شدند، رمزگذاری می شدند و این پیام را غیرقابل رمزگشایی و خواندن برای افراد غیر می کرد. همچنین، شناخته شده است که جاسوسان در هند باستان از پیام های رمزگذاری شده از اوایل قرن 2 قبل از میلاد استفاده کرده اند.

شاید پیشرفته ترین رمزنگاری به دست آمده در جهان باستان، توسط رومی ها باشد. یک نمونه برجسته از رمزنگاری رومی، معروف به رمز سزار، شامل انتقال حروف یک پیام رمزگذاری شده توسط تعداد مشخصی مکان به الفبای لاتین بود. یک گیرنده محتوای این پیغام، می تواند با دانستن این سیستم و تعداد مکان های جابجایی حروف، پیام غیرقابل خوانش را با موفقیت رمزگشایی کند.

تحولات در رمزنگاری در قرون وسطی و رنسانس

در طول قرون وسطی، رمزنگاری به طور فزاینده ای مهم شد، اما رمزهای جایگزینی، که رمز سزار یکی از نمونه های آن است، استاندارد باقی ماند. یک ریاضیدان عرب مشهور، در حدود 800 سال بعد از میلاد مسیح تکنیکی را ایجاد کرد که به عنوان تجزیه و تحلیل شناخته می شد که رمزهای جایگزینی را در برابر رمزگشایی آسیب پذیر می کرد. برای اولین بار، افرادی که سعی در رمزگشایی پیام های رمزگذاری شده داشتند، برای انجام این کار به روشی سیستماتیک دسترسی پیدا کردند و این امر ضرورت پیدا کرد که رمزنگاری برای پیشرفت بیشتر پیشرفته تر و شاید بتوان گفت پیچیده تر شود.

رمزنگاری

در سال 1465، لئون آلبرتی رمز چند بعدی را توسعه داد، که به عنوان راه حل در برابر روش تجزیه و تحلیل فرکانس الکندی در نظر گرفته می شد. در یک رمزنگاری چند حروف، یک پیام با استفاده از دو حروف مجزا رمزگذاری می شود. یکی الفبایی است که پیام اصلی در آن نوشته شده است، در حالی که دوم الفبای کاملاً متفاوتی است که پیام پس از رمزگذاری در آن ظاهر می شود. همراه با رمزهای تعویض سنتی، رمزهای رشته ای امنیت اطلاعات رمزگذاری شده را بسیار بالا می برد.

روش های جدید رمزگذاری اطلاعات، در دوره رنسانس توسعه یافت، از جمله روش های اولیه محبوب رمزگذاری، توسط  (Sir Francis Bacon) سر فرانسیس بیکن در سال 1623 اختراع شد.

پیشرفت رمزنگاری در قرون اخیر

دانش رمزنگاری در طول قرن ها به پیشرفت تدریجی خود ادامه داد. موفقیت بزرگ در رمزنگاری توسط توماس جفرسون در دهه 1790 توصیف شد، اگرچه هرگز ساخته نشد. اختراع وی که به چرخ رمز معروف است، شامل 36 حلقه از حروف چرخ های متحرک است که می تواند برای دستیابی به رمزگذاری پیچیده مورد استفاده قرار گیرد. این مفهوم چنان پیشرفته بود که تا اواخر جنگ جهانی دوم به عنوان مبنای رمزنگاری نظامی آمریکا عمل می کرد.

Enigma

در جنگ جهانی دوم  نمونه کاملی از رمزنگاری آنالوگ را می بینید که به دستگاه Enigma معروف است. مانند رمز چرخ، این دستگاه که توسط نیرو های Axis استفاده می شود ، از چرخ های چرخان برای رمزگذاری پیام استفاده می کند، و خواندن آن بدون Enigma دیگر تقریباً غیرممکن است. سرانجام از فناوری رایانه ای اولیه برای کمک به شکستن رمز Enigma استفاده شد و رمزگشایی موفقیت آمیز پیام های Enigma هنوز هم به عنوان یکی از مولفه های مهم پیروزی متفقین شناخته می شود.

رمزنگاری در عصر کامپیوتر

با ظهور رایانه ها، رمزنگاری بسیار پیشرفته تر از دوران آنالوگ شد. رمزگذاری ریاضی 128 bit، به مراتب قوی تر از هر رمزنگاری باستانی یا قرون وسطایی، شد. اکنون استاندارد بسیاری از دستگاه های حساس و سیستم های رایانه ای است. از سال 1990، یک فرم کاملاً جدید از رمزنگاری، به اسم رمز نگاری کوانتومی لقب گرفت، و توسط دانشمندان علوم رایانه در دست توسعه بود که امیدوارند بار دیگر سطح حفاظت ارائه شده رمزگذاری مدرن را افزایش دهند.

اخیراً از تکنیک های رمزنگاری نیز برای امکان پذیر کردن ارزهای رمزپایه استفاده شده است. ارزهای رمزپایه از چندین تکنیک رمزنگاری پیشرفته استفاده می کنند، از جمله توابع هش، رمز نگاری کلید عمومی و امضاهای دیجیتالی است. این تکنیک ها در درجه اول برای اطمینان از امنیت داده های ذخیره شده در بلاکچین و تأیید اعتبار معاملات استفاده می شوند. یک فرم تخصصی رمز نگاری، معروف به الگوریتم امضای دیجیتال منحنی بیضوی (ECDSA)، زیربنای بیت کوین و سایر سیستم های رمز نگاری به عنوان ابزاری برای ایجاد امنیت بیشتر و اطمینان از استفاده وجوه فقط توسط صاحبان قانونی آنها است.

رمزنگاری در 4000 سال گذشته مسیری طولانی را طی کرده است و به زودی متوقف نخواهد شد. تا زمانی که داده های حساس به حفاظت نیاز داشته باشند، رمزنگاری به پیشرفت خود ادامه می دهد. اگرچه امروزه سیستم های رمزنگاری مورد استفاده در بلاکچین های رمزنگاری شده، پیشرفته ترین اشکال این علم را نشان می دهند ، اما آنها بخشی از سنتی هستند که در بیشتر تاریخ بشر گسترش می یابد.

منبع: https://bit.ly/384vOxM

درباره ی آتوسا مشهدی

طراح و نویسنده

مطلب پیشنهادی

آربیتراژ

تجارت آربیتراژ چیست؟ خطرات مرتبط با معاملات آربیتراژ چه چیزهایی است؟

معاملات آربیتراژ یک استراتژی تجاری کم خطر است که از اختلاف قیمت در بازارها بهره …

guest
0 دیدگاه ها
Inline Feedbacks
View all comments
0
لطفا نظر خودتون رو با ما به اشتراک بذاریدx
()
x